حسابرسی


حسابرسی

حسابرسی و تعریف حسابرسی و اینکه به چه کسی می گویند حسابرس از موارد مهمی است که در این بخش به توضیح آن می پردازیم. سپس بعد از آن، تعریف انواع حسابرسی و تفاوت آن با حسابداری و نکات مهم حسابرسی را شرح خواهیم داد. تا شما کمی بیشتر با فعالیت ما در گروه مشاوره مالی و امور حسابداری و حسابرسی سپنتاتگ آشنا شوید

تعریف حسابرسی چیست؟

حسابرسی عبارتست از تمام امور و کارهای مهم که به منظور بررسی حساب های شرکت، کسب و کار و یا شخص به صورت دقیق و جزء به جزء تا تمامی موارد مانند تقلب، اشتباه محاسباتی، تخلف مالیاتی و ….

به عبارت دیگر گروه مشاوره مالی در خدمات حسابرسی خود به بررسی حساب های شما و صورت های مالی شما می پردازد تا بررسی کند که آنها بر اساس استانداردهای حسابداری تهیه شده اند یا خیر.

به چه کسی حسابرس می گویند؟

حسابرس به فردی گفته می‌شود که وظیفه‌ی بررسی اسناد مالی و
حسابداری را به عهده می‌گیرد تا معیار صحت آن‌ها و انطباق آن‌ها با اصول حسابداری
و موارد قانونی را بسنجد.

در حقیقت، حسابرس کار حسابداران را تحلیل و واکاوی می‌کند و
نتیجه را به افراد ذی‌صلاح نظیر: اعضای هیئت‌مدیره، سهامداران یک شرکت، بانک‌ها و
یا سازمان‌های نظارتی و قانونی گزارش می‌کند.

 

در ادامه کمی بیشتر در مورد حسابرسان و مهارت‌هایشان توضیح می‌دهیم
و به توضیح انواع حسابرسی می‌پردازیم.

انواع حسابرس‌ها

حسابرس‌ها به دودسته‌ی کلی تقسیم می‌شوند که کسب‌وکارهای مختلف بر اساس نیاز خود می‌توانند بین آن‌ها یکی را انتخاب کنند.

حسابرس داخلی

حسابرس داخلی، یکی از کارکنان گروه مورد رسیدگی هستند و ارتباط‌دهنده‌ی هیئت‌مدیره و خود شرکت می‌باشند که وظیفه‌ی اصلی آنان ارائه گزارش‌های رسیدگی خود به‌صورت های هفتگی، ماهانه، سالانه یا بازه‌ی زمانی دلخواه اعضای هیئت‌مدیره، است.

به‌عبارت‌دیگر این دسته از حسابرسان، رسیدگی‌کننده عملیات داخل یک شرکت تجاری هستند.

حسابرس مستقل

حسابرس مستقل آن دسته از حسابرسان هستند که در مؤسسات حسابرسی فعالیت دارند و بر اساس قرارداد با شرکت‌ها و سازمان‌ها و کسب‌وکارهای مختلف با مؤسسات، فرآیند حسابداری و امور مالی را بر اساس اصول و استانداردهای حسابداری رسیدگی می‌کنند و گزارش را به مجمع عمومی سهامداران ارائه می‌دهند.

تفاوت حسابرسان مستقل با حسابرسان داخلی آن است که حسابرس مستقل رابط صاحبان شرکت و هیئت‌مدیره شرکت می‌باشند درحالی‌که حسابرسان داخلی رابط خود شرکت و اعضای هیئت‌مدیره است.

حسابرسان دولتی:

وظیفه‌ای که بر عهده‌ی حسابرس دولتی است عبارت است از رسیدگی یا بررسی معاملات و کنترل‌های یک موسسه دولتی به‌منظور اظهارنظر در این مورد که فعالیت‌های مالی و اقتصادی طبق اصول متداول حسابداری دولتی در صورت‌ها گزارش‌های انعکاس یافته است یا خیر.

انواع حسابرس

حسابرس چه وظیفه‌ها و مسئولیت‌هایی دارد؟

وظایف یک حسابرس و اموری که یک حسابرس باید انجام دهد به شرح ذیل است:

  • بررسی حساب‌های شرکت – به‌منظور تطبیق آن‌ها با قوانین و مقررات مالی و اطمینان از صحت و درستی آن‌ها
  • جمع‌آوری و تحلیل آمار و ارقام – به‌منظور کنترل هرچه بیشتر عملیات حسابداران و اطمینان از صحت گزارش‌های ارائه‌شده توسط گروه حسابداری
  • شناسایی مشخصات و ویژگی‌های کسب‌وکار – به‌منظور شناخت بیشتر شرکت و صنعت مورد فعالیت و درنتیجه افزایش کیفیت کار رسیدگی
  • ارزیابی سیستم‌های گزارش مالی شرکت – به‌منظور اطمینان از صحت عملکرد آن‌ها
  • ایجاد ارتباط کاری مطلوب با مشتریان – به‌منظور تعامل بهتر با آن‌ها و سهولت در دریافت اطلاعات و گزارش‌های موردنیاز
  • ارائه پیشنهاد‌ها به‌منظور پیشرفت و توسعه و ایجاد فرایندهای کنترلی داخلی برای جلوگیری از ایجاد خطا و مشکل و احیاناً سوءاستفاده مالی کارکنان

حسابرس داخلی نیز سیاست‌ها، رویه‌ها و توان مالی شرکت را به‌منظور بهبود کارایی آن ارزیابی و بررسی می‌کند.

مهارت‌های
لازم برای یک حسابرس

یک حسابرس توانا کسی که در زمینه‌های محاسبات و تحلیل اطلاعات، مهارت بالا و قابل قبولی داشته باشد.

البته در سال‌های اخیر به دلیل دیجیتال شدن سیستم‌های حسابداری و مالی، حسابرس کارآمد باید علاوه بر اصول و فنون حسابداری و حسابرسی به کار با نرم‌افزارهای مالی و حسابداری مختلف نیز مسلط باشد.

حال به انواع حسابرسی که گروه سپنتا تگ ارائه می‌دهد می‌پردازیم:

انواع حسابرسی

حسابرسی انواع گوناگون دارد و مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

حسابرسی صورت‌های مالی

هدف اصلی این حسابرسی، اعتبار دهی به صورت‌های مالی است. منظور از اعتبار دهی، اظهار عقیده یا قضاوت شخص یا اشخاص مستقل و ذی‌صلاح نسبت به مطابقت تمامی جنبه‌های بااهمیت ادعاهای منعکس در صورت‌های مالی با معیارهای تعیین‌شده یعنی اصول حسابداری است.

حسابرسی رعایتی

مقصود از حسابرسی رعایت، تعیین میزان رعایت احکام، سیاست‌ها، پیمان‌ها، قوانین و مقررات دولتی و کنترل‌های داخلی توسط شرکت‌های مورد رسیدگی است. برای مثال، شرکت‌ها می‌توانند تعیین میزان رعایت احکام و سیاست‌های داخلی توسط بخش‌های مختلف سازمان را از حسابرسان خود درخواست نمایند.

حسابرسی عملیاتی

حسابرسی عملیاتی، عبارت است از بررسی بسامان فعالیت‌های سازمان یا بخش معینی از آن در ارتباط با اهداف تعیین‌شده. هدف اصلی حسابرسی عملیاتی، ارزیابی رعایتِ «صرفه اقتصادی» هنگام تهیه منابع و ارزیابی «کارایی» عملیات هنگام استفاده از منابع و «اثربخشیِ» عملیات برای نیل به اهداف از قبل تعیین‌شده، تشخیص فرصت‌های بهبود عملیات و ارائه پیشنهادهای اصلاحی به مدیران سازمان‌ها است. ارزیابی صرفه اقتصادی، کارایی و اثربخشی سیستم حسابداری کامپیوتری یک شرکت و ارائه پیشنهادهای اصلاحی، نمونه‌ای از حسابرسی عملیاتی است.

حسابرسی قانونی

در سال‌های اخیر، دعوت از حسابرسان برای ارائه خدمات «حسابرسی قانونی» (Forensic Audit) به‌ویژه هنگام بروز اختلافات مالی، گسترش فزاینده‌ای یافته است. حسابرسی قانونی درواقع مشابه خدمت پزشکان در امر «پزشکی قانونی» است. برخی از مواردی که اجرای حسابرسی قانونی می‌تواند ضرورت یابد؛ به شرح زیر است: تقلب‌های تجاری یا کارکنان شرکت‌ها، خسارت‌های تجاری و اقتصادی، اختلاف بین سهامداران یا شرکا

حسابرسی داخلی

حسابرسی داخلی یک فعالیت مستقل، اطمینان‌بخش واقع‌بینانه و مشاوره‌ای است که برای ارزش افزایی و بهبود عملیات سازمان طراحی‌شده‌ است. حسابرسی داخلی با فراهم ساختن رویکردی سیستماتیک و روشمند برای ارزیابی و بهبود اثربخشی فرآیندهای راهبری، مدیریت ریسک و کنترل، سازمان را در دستیابی به هدف‌هایش یاری می‌کند.

چه ارتباطی میان حسابداری و حسابرسی وجود دارد؟

در بیشتر موارد، یکی از نخستین سؤالاتی که توسط افراد علاقه‌مند به کار در رشته‌های حسابداری پرسیده می‌شود این است که چه تفاوتی میان حسابداری و حسابرسی وجود دارد. گرچه این دو حرفه شبیه هم هستند و اغلب باهم اشتباه گرفته می‌شوند، ولی تفاوت‌های قابل‌توجهی میان حسابداری و حسابرسی وجود دارد.

  • حسابداران معمولاً کارمندان شرکتی هستند که برای آن کار می‌کنند، درحالی‌که حسابرسان معمولاً توسط شرکت دیگری، برای بررسی درستی کارهای حسابدار استخدام می‌شوند. گرچه همیشه این‌طور نیست، ولی به‌طورکلی حسابرس هیچ ارتباط مالی‌ای با شرکت ندارد.
  • حسابدار کارهای خود را به‌صورت روزانه انجام می‌دهد، درحالی‌که حسابرس معمولاً کارهای حسابداری را سه‌ماهه یا سالانه انجام می‌دهد. حسابرسان معمولاً در شرایط خاص، مثلاً مشکوک شدن به تقلب، به شرکت آورده می‌شوند.
  • استخدام حسابدار در شرکت ضروری است؛ ولی استخدام حسابرس، گزینه‌ای اختیاری است.
  • حسابداران در پایان سال صورت‌های مالی شرکت را تنظیم می‌کنند. این صورت‌های مالی، تصویری از ثبات مالی شرکت را ارائه می‌دهد. ولی حسابرس صورت‌های مالی را بررسی و درستی آن‌ها را مشخص می‌کند.

حسابرسی مالی

ازنظر تحصیلات چه تفاوتی میان حسابداری و حسابرسی وجود دارد؟

الزامات تحصیلی حسابداران و حسابرسان تقریباً یکسان است. بر اساس اداره‌ی آمار کار (BLS) ایالات‌متحده، در هر دو حرفه باید تحصیل در دوره‌ی کارشناسی رشته‌ی حسابداری تکمیل شود. گاهی بعضی از شرکت‌ها ترجیح می‌دهند که حسابداران یا حسابرسان آن‌ها، مدرک کارشناسی ارشد داشته باشند، برای نمونه کارشناسی ارشد حسابداری یا کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی با تخصص در حسابداری. گواهی‌نامه‌ها و مدارک مختلفی برای فارغ‌التحصیلان این رشته وجود دارد، مانند مدرک حسابدار عمومی گواهی‌شده، حسابدار مدیریت گواهی‌شده (Certified Management Accountant) یا حسابرس داخلی گواهی‌شده (Certified Internal Auditor).

استانداردهای حسابرسی چیست؟

استانداردهای حسابرسی، معیاری برای سنجش کیفیت کار حسابرسان است. انجمن حسابداران رسمی آمریکا برای نخستین بار در سال ۱۹۴۷، استانداردهای ده‌گانه حسابرسی را معرفی نمود. این استانداردها تاکنون جهت انطباق با تغییرات محیط حسابرسی، تعدیل و تغییریافته‌اند. استانداردهای حسابرسی همراه با طبقه‌بندی آن‌ها در سه گروه

 ۱) استانداردهای عمومی

 ۲) استانداردهای عملیات (رسیدگی)

 ۳) استانداردهای گزارشگری

 به شرح زیر هستند:

استانداردهای عمومی

  1. رسیدگی باید توسط شخص یا اشخاصی اجرا شود که دارای صلاحیت و آموزش فنی کافی به‌عنوان حسابرس باشند.
  2. حسابرس یا حسابرسان باید استقلال رأی خود را در تمام موارد مربوط به حسابرسی حفظ کنند.
  3. در رسیدگی و تهیه گزارش باید مراقبت حرفه‌ای لازم به عمل آید.

استانداردهای عملیات (رسیدگی)

  1. عملیات حسابرسی باید به میزان کافی برنامه‌ریزی شود و در صورت وجود کارکنان، بر کار آنان به‌گونه‌ای مناسب نظارت شود.
  2. برای برنامه‌ریزی حسابرسی و تعیین نوع، زمان و میزان آزمون‌ها باید شناختی کافی از ساختار کنترل داخلی کسب گردد.
  3. شواهد کافی و مناسب باید از راه بازرسی، مشاهده، پرس‌وجو و دریافت تأییدیه کسب شود تا مبنایی معقول برای اظهارنظر نسبت به صورت‌های مالی مورد رسیدگی باشد.

استانداردهای گزارشگری

  1. گزارش باید تصریح کند که صورت‌های مالی، طبق اصول حسابداری تهیه‌شده است یا خیر.
  2. گزارش باید شرایطی را مشخص سازد که در آن چنین اصولی در دوره جاری نسبت به دوره قبل، به‌طور یکنواخت رعایت نشده است.
  3. اطلاعات افشاشده در صورت‌های مالی به‌طور منطقی کافی تلقی می‌شود مگر آن‌که خلاف آن در گزارش بیان شود.
  4. گزارش باید یا حاوی یک اظهارنظر درباره صورت‌های مالی به‌طورکلی، یا بیانگر این باشد که نظری نمی‌تواند اظهار شود. هنگامی‌که نظر کلی نتواند اظهار شود، دلایل آن باید بیان گردد. در تمام مواردی که نام حسابرس به نحوی با صورت‌های مالی ارتباط می‌یابد، گزارش باید به‌طور صریح بیانگر ویژگی هرگونه رسیدگی حسابرس و میزان مسئولیتی باشد که او بر عهده می‌گیرد.

البته مراجع حرفه‌ای هر کشوری تفسیرهایی بر این استانداردهای ده‌گانه می‌نویسند که به آن بیانیه‌های تفسیری استانداردهای حسابرسی گفته می‌شود. در کشور ما نیز سازمان حسابرسی طبق قانون تشکیل آن، مسئول تدوین این بیانیه‌ها است.

حسابرسی انواع

تکمیل فرم درخواست مشاوره رایگان

اگر برای حسابرسی سازمان خود نیاز به یک حسابدار ماهر دارید هم اکنون فرم زیر را تکمیل کنید تا مشاوران گروه سپنتاتگ جهت مشاوره رایگان با شما تماس بگیرند